yeni yine

Sen bana hala öğretemedin. Kumların arasında denizin ıslaklığı yanaklarıma bulaşmazsa olmaz hala. Elimde değil. Gitmek istediğim yerlere gidemeyip, yapmak istediklerimi bir sonraya bırakıyorum. Öğrenmemekte direniyorum. Bu direnişim çağlar boyunca sürebilirmiş gibi geliyor. Belki bir tufan kopsa, o tufana sokakta yakalansam, her yanımdan bugüne kadar aşık olduğum insanların bedenleri akıntıya kapılmış bir şekilde sürüklenerek geçse, bende bu manzaranın şokunu atlatamadan başımı bir duvarın köşesine çarpsam, belki o zaman gözümü açtığımda yeni bir başlangıç yapabilmek için yeni bir benle uyanırım. Belki o zaman bütün bunların sadece benim fazla ciddiye aldığım kurgularımdan ibaret olduğunu idrak edebilirim.