Falcı

O kadar zor olmaması lazım. Eşyanın tabiatı bile bir takım fırsatlardan yararlanmayı bilebilirken, bütün bu kan ve can ve ruhla bezenmiş armağanın elinin tersinin bu kadar müdahil olması, herhangi bir matematiksel olasılık fonksiyonuna ters. Kaderlerin ve talihlerin yolunu değiştirebilmekle bahşedildiğimin farkında değildim. O falcı söylemese, belkide bunu bilmeden, ve muhtemelen, daha mutlu bir hayatta yaşıyor olacaktım. Ama elbette hayır. Omuzunda kara bir kargayla, tırnakları uzun kemikli ellerini o lanet kürenin üzerinde dolaştırıp duymamak için çok şeyler feda edebileceğiniz bed sesiyle konuşmak zorundaydı. Başkaları için çizilmiş hayırlı?! yolların ortasında bulunuyorsam, mutlaka o yoldan çekilirim. Çünkü benim için yazılmış olan bu. Bunun ne anlama geldiğini öğrendiğimde İstanbul’un güzel güneşli bir gününün tatlı serin bir akşamüstünden akşamına doğru yürüyordum. Anlamadığım için aklımdan çıkardığım o kehanetin manasını bir anda apaçık bir şekilde çözmüştüm. Çünkü yanımda yürüyen kişi, bilerek veya bilmeyerek, kendisi için söylenmiş kehanetten bahsetmişti. İkimiz şimdi burada anlatmanın gerekli olmadığı kısa bir öykünün kahramanlarıydık, ve diyebilirim ki, falcılarımız aynıydı. Elbette bütün o kararsızlığın bağlandığı nokta buydu. Hem kendimin hem başkalarının yollarından çekiliyordum. Bunu o veya bu şekilde mutlaka yapıyordum. Buda benim lanetimdi. Günler ve günler böyle geçecekti.