yalnız yanlış

yine başlıyoruz. yalın yalnız yanıl yanlış. yalnızlık yanlıştır. birisini özlemenin senden başka kimseye faydası yok. hatta sana hiç faydası yok. o zaman bu bencillik niye? toplumsal fayda için uğraşın. özlemek, duygusal masturbasyonumuzdur. "seni o kadar çok özledim ki" şeytanın bize öğrettiği bir dua, kapkaranlık bir odada günah çıkartmamızdır. bana ömründe ilk defa festivale katılmış çocukların etrafa baktığı gibi bakma. elinde pamuk helva yok. ben ise atlı karınca olmaktan çok uzağım. burada, yaklaşık 248 sene önce kabul görmüş resmi insanlık hissiyatı kanunlarını çürütüyorum. 249 sene önce herkes ne kadar mutluydu. bunu o kanunları yaparlarken de söyledim, şu işi ne idüğü belirsiz bir grup şair ve edebiyatçının eline vermeyin, sıçıp sıvarlar dedim. ve işte insanlığın geldiği nokta. birisini özlemekle ilişkide kendine düşen sorumluluğu yerine getirdiğini sanan his sığırcıkları doldu etrafımız. korkak yaşanan ilişkilerin birinci ligindeyiz artık. her sene madalya kazanan üç çifti birbirlerine dinlettikleri ilk romantik şarkıda asmalıyız. boşa dökülen her gözyaşı için vergi toplanmalı. yalan yalnızlıklarını yüzlerine vurmalıyız. yanan yanlışlar etrafında dönmekten onları kurtarmalıyız. o zaman bir festival havasından bahsetmeye hakkımız olur. o zaman atlı karınca olmasam bile en azından bir at, eğer şanslıysam belki karınca bile olabilirim. ve bana şaşkın gözlerle bakan sen elinde pembe renkli bir pamuk helvayla çok mutlu olabilirsin.