Birşeyler Var

Günler günleri kovaladı. Küçük hamamböcekleri büyüdü. Düşenler ve kalkanlar birbirlerine gülümsedi ve yollarına devam ettiler. Havalar soğudu bu arada, tekrar ısındı. Soğukta yağmurlar ve rüzgar, kar ve çamurlar hüküm sürdü hayatımızda. Duydun mu? Senin için tutulmuş dilekler vardı. Sıcakta terleyenler, genede pişman olmadan dans edenler, ve ne denebilir ki başka, en sevdikleri tarafından terk edilenler vardı. Bundan sonra, tam istediğimiz gibi bir anda, karşımıza çıkacak olan güzel yorgunluklar için endişe etmeden, kapılar açılıyor tekrar. Bisikletlerle gelen, selelerinden küçük çiçekler çıkartıp hepimize veren mutlu insanlardan hala var. Oralarda biryerlerde uyumak için ninniye ihtiyacı olanlar gökyüzüne bakıp dilek tutuyorlar. Rüyalarından uyanmak istemeyenler sabah kalkıp üzerlerini giyerken küfür ediyorlar. Oralarda biryerlerde herşey olması gerektiği gibi olmaya devam ediyor. Ama burda günler günleri kovalıyor ve memnuniyetsizliğimiz bir türlü azalmıyor. Neyi elde etsek belki daha fazlasını değil ama daha farklısını istemeye devam ediyoruz. Yağmurun pencerede bıraktığı lekeler hiç geçmeyecekmiş gibi geliyor. Senin bende bıraktığın izler hiç geçmeyecekmiş gibi. Duydun mu? Senin için edilmiş dualar var. Konuş şimdi. İstediklerini söyle. Daha sonra daha da uygun bir zaman bulabilirsin belki ama genede şimdi konuş. İçki içmenin ne kadar güzel geldiğini düşündüğün o kaçıncı kadehteki gibi konuş. Sen konuştukça bir kötülük daha son bulacak. İçten birşeyler söylediğinde daha fazla iyilik için bir şansım olacak. Birgün herşey unutulmuş olacak. Unutulmuş insanlar ve unutulmuş hikayeler olarak kalacak herşey. O yüzden o güne kadar konuş, anlat.Unutulmadan önce yayabildiğin kadar yay anlatacaklarını. Duydun mu, sesine ulaşabilmek için dinlenmiş şarkılar var.