ah be abi 2

"ah be abi" diyen o sefil yaratığı tanımamın üzerinden tam 7 sene geçti. o güne lanet olsun. büyük bir inancın etrafıma yavaş yavaş örülmeye başlamasına sebep olduğu için bin kere lanet olsun. hala yakamı kurtaramadığım bir özlemle kavrularak o gemiyi arıyorum. bana söylenen ve benim olan büyük yalanın esiriyim artık. bulmak üzere neredeyse hiç bir umudum olmamasına rağmen, arayışın ortasında herşeyimi kaybettim. o dilenci kılıklı serserinin gerçek olup olmadığından bile emin değilim şimdi. belki herşey sadece bir gündüz düşüydü. büyük boşluğumu doldurmak üzere beynimin bana oynadığı bir oyun. kim bilebilir? sokaklarda parıldayan gözlerle, başkalarına ait olmadığı için kimsenin anlayamayacağı yalanımın peşinde, yıllarca sürüklendim. sahip olduğum biletin -ki varlığına olan inancım dışında bir ispatıda yok, zamanının geçmiş olması ihtimalide günden güne içimi kemiriyor. ya gemiye adımımı attığım anda biletim geçersiz diye geri çevrilirsem? allahım, sen bana bu acıyı yaşatma lütfen. denizin en güzel zamanını görmeye adanmış bir yaşam için herşey. tam 7 yıldır cebimde bir kalem ve bir kağıtla dolaşıyorum. söz verdiğim mektubu yazmak için. o kahrolası vapuru artık hakediyorum. onu dünya üzerinde benden daha fazla hakeden hiç kimse olamaz. nefes aldığım her saniye ondan biraz daha uzaklaştığımı hissetsemde, onu aradıkça mesafenin gittikçe açıldığını hissetsemde bunu önemseyecek durumda değilim. o güzel yalan şimdi bütün gerçekliğimi ele geçirdi. hayal ve hayat birbirine girdi. ayıracak gücüm yok. bu yüzden tek çarem hayal olmak.